ผมชื่นชอบนิยายของไทยมากกว่านิยายของชนชาติหรือเชื้อชาติอื่น

ผมชื่นชอบนิยายของไทยมากกว่านิยายของชนชาติหรือเชื้อชาติอื่นถึงแม้ว่าในโลกนี้จะมีนิยายมากมายนับแสนนับล้านเรื่องด้วยกันแต่ผมเองก็ยังชื่นชอบนิยายของไทยมากกว่านิยายของชนชาติหรือเชื้อชาติอื่นซึ่งก็อาจจะเป็นเพราะว่านิยายไทยนั้นเข้ากับคนไทยได้ดีกว่านิยายของประเทศอื่นๆ ก็เป็นได้

ผมชอบนะครับทุกครั้งที่อ่านบทที่นางเอกงอนพระเอก ผมรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อถึงบทตัวร้ายแบบลูกสะใภ้แอบวางยาเพื่อคิดจะฆ่าแม่ผัว ผมรู้สึกเขินอายทุกครั้งเมื่อถึงบทพระเอกตามง้อตามจีบนางเอก นี่แหละครับเสน่ห์ของนิยายไทยที่ถือได้ว่าเป็น Thailand Only ที่ไมสามารถพบเจอได้ในนิยายจากประเทศอื่นๆ

หลายคนอาจจะมองว่านิยายไทยนั้นโคตรน้ำเน่าเป็นที่สุดแต่ผมเองอยากจะบอกว่านิยายนั้นส่วนใหญ่ก็มักที่จะมีเค้าโครงเรื่องหรือแรงบันดาลใจมาจากเรื่องจริงแทบทั้งนั้นครับไม่ว่าชนชาติใด เชื้อชาติใด ดังนั้นเราในฐานะคนไทยเหตุใดจึงไม่ยอมรับกันครับว่าเรื่องบางเรื่องในนิยายนั้นก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงแล้วมีเหตุผลอันใดครับที่เรารับมันไม่ได้

คงไม่มีใครที่จะปฏิเสธนะครับว่าคนเราทุกวันนี้ฆ่ากันตายเพราะทรัพย์สมบัติ คงไม่มีใครที่จะปฏิเสธว่าเรื่องราวการปะทะคารมของแม่ผัวกับลูกสะใภ้นั้นเป็นเรื่องที่มีอยู่ทุกสมัยแถมยังแก้ไขกันไม่ได้จนเป็นปัญหาโลกแตกนี่แหละครับเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในสังคมและนิยายก็นำมาตีแผ่ดังนั้นอย่าทำตัวเป็นพวกโลกสวยเลยครับนิยายเขามีให้อ่านก็อ่านไปอย่ามาทำเป็นเกลียดตัวกินไข่เกลียดปลาไหลกินน้ำแกงลับๆ ล่อๆ อยู่เลย